Na stevige kritiek op het eerdere voorstel hebben werkgevers hun loonbod verhoogd. Daarmee erkennen zij dat het oorspronkelijke bod onvoldoende was. Tegelijkertijd is de verhoging voor 2027 niet genoeg om de actuele inflatie te dekken. Dit betekent dat het loonbod voor 2027 leidt tot koopkrachtverlies. Dat vinden wij onverantwoord en onnodig, gezien de maatschappelijke opgave waarvoor wij ons inzetten.
Op 5 november vond de derde onderhandelingsronde voor de nieuwe cao NWB plaats. Werkgevers hebben hun loonbod verhoogd naar:
Kortom: in totaal 5,5% loonsverhoging en daarnaast een eenmalige uitkering van € 600 voor een periode van 24 maanden.
Wij vinden het niet verstandig om de loonontwikkeling voor heel 2028 nu al vast te leggen. De afgelopen jaren hebben laten zien dat prijzen snel kunnen stijgen. Wat ons betreft krijgt de nieuwe cao daarom een looptijd van maximaal achttien maanden. Zo houden we genoeg ruimte voor nieuwe loonafspraken in 2028.
Bij de definitie van een eenduidig uurloon zijn grote stappen gezet. We hebben afgesproken om het uurloon te definiëren als 1/165e deel van het schaalsalaris, inclusief ploegentoeslag. Dit is een grote verandering. Voortaan wordt bij de uitbetaling van overuren ook de ploegentoeslag meegenomen.
Door de invoering van één uurloondefinitie wordt het kopen van verlof wel iets duurder. In het uiterste geval kun je hierdoor op jaarbasis 2,8 uur minder verlof kopen. Als compensatie hebben de werkgevers voorgesteld om het spaarverlof van 36 uur te verhogen naar 38 uur.
Tot slot hebben de werkgevers hun voorstel om ADV over te hevelen naar salaris losgelaten. Dat komt doordat zij niet konden voldoen aan de voorwaarden die wij aan deze verandering hebben gesteld. ADV blijft daardoor gewoon zoals het is.
Laten we beginnen met het positieve nieuws: de huidige Vitaliteitsregeling wordt verlengd. Dat is echter ook het enige punt waarop werkgevers bewegen. Voor onze voorstellen over verlofsparen voor afbouw van werk of eerder stoppen met werken is geen ruimte. Ook willen werkgevers geen extra mogelijkheden bieden voor werknemers die jarenlang nacht- en storingsdiensten hebben gedraaid. Daarmee houden zij onvoldoende rekening met de impact op gezondheid, privéleven en duurzame inzetbaarheid. Wat ons betreft vraagt duurzame inzetbaarheid om structurele afspraken over werkdruk, herstel en het ontzien van medewerkers die jarenlang zwaar en onregelmatig werk hebben verricht. Op dat punt zien wij nog te weinig bereidheid van werkgevers.
Werkgevers willen een sectorale vergoeding voor WSD invoeren, ter vervanging van de regelingen in de bedrijfs-cao’s. In hun nieuwe voorstel zijn enkele verbeteringen opgenomen:
De verbeterde afbouwregeling willen werkgevers ook toepassen op werknemers die uit de ploegendienst gaan. Ondanks deze aanvulling blijven de afbouwregelingen voor WSD in de bedrijfs-cao’s gunstiger.
De afbouwregeling die werkgevers voorstellen, ziet er als volgt uit:
De derde onderhandelingsronde heeft laten zien dat werkgevers alleen bewegen wanneer de druk toeneemt. Het hogere loonbod is daar een duidelijk voorbeeld van. Maar we zijn er nog lang niet.
De komende periode blijven wij ons inzetten voor een cao die recht doet aan jouw inzet. Daarvoor hebben we een sterke achterban nodig. Hoe meer werknemers zich uitspreken en zich aansluiten bij de FNV, hoe sterker wij staan aan de onderhandelingstafel.
Of maak je collega lid en verdien een tientje!