Door het hele land krijgen zorg- en welzijnsmedewerkers tijdens hun werk te maken met geweld, bedreigingen, suïcides, ernstige incidenten en het overlijden van patiënten en cliënten. Toch is de opvang en nazorg na traumatische gebeurtenissen niet landelijk geregeld, maar sterk afhankelijk van de werkgever. FNV Zorg & Welzijn wil daarom dat PTSS voor de gehele sector wordt erkend als beroepsziekte
Op donderdag 1 oktober hebben zorg- en welzijnsmedewerkers en FNV in Nieuwspoort een boekje met persoonlijke ervaringen van medewerkers aan de politiek overhandigd.
Tijdens de lunchbijeenkomst vertellen drie FNV-leden over hun ervaringen met traumatische gebeurtenissen op het werk: wat er gebeurde, welke ondersteuning zij kregen en wat de gevolgen voor hen waren. Joosje de Lang, lid hoofdbestuur FNV opent de bijeenkomst. Daarna geeft gastspreker en arbeids- en organisatiedeskundige Cecile de Roos vanuit haar expertise een inhoudelijke, wetenschappelijke toelichting.
De FNV stelt dat de ervaringen van zorg- en welzijnsmedewerkers sterk overeenkomen met de situaties die worden beschreven in de initiatiefnota over PTSS bij geüniformeerde beroepen. Deze wordt op maandag 5 oktober besproken in de Tweede Kamer. ‘Wie in de zorg en welzijn werkt, kan net als een politieagent of brandweerman of worden geconfronteerd met geweld, agressie, intimidatie, ernstig menselijk leed en overlijden. Het verschil is dat de erkenning en ondersteuning na zo’n gebeurtenis nu sterk afhankelijk zijn van waar je werkt. Dat is niet uit te leggen. PTSS stopt niet bij het uniform’, zegt Elise Merlijn, vakbondsbestuurder FNV Zorg & Welzijn.
Dat werkgerelateerd trauma in de sector geen nieuw probleem is, blijkt ook uit eerder FNV-onderzoek. In 2023 gaf meer dan de helft van de medewerkers in de gehandicaptenzorg aan wekelijks of zelfs dagelijks met agressie van cliënten te maken te hebben. Onder bijna tweeduizend ondervraagde zorg- en welzijnsmedewerkers gaf 25% aan blijvend psychisch letsel te hebben overgehouden aan een of meerdere incidenten. Ook toen bleek al dat een groot deel van de medewerkers zich na incidenten niet gesteund voelde door de werkgever.