“We blijven inleveren, terwijl we wel gewoon premie betalen”
Twaalf jaar werkte Stephan de Groot (38) als allround spuiter bij de Accell fietsfabriek in Heerenveen. Na corona zag hij het langzaam mis gaan. Stephan wist nieuw werk te vinden, maar ziet hoe oud-collega’s in de problemen komen. Met wéér een korting op de WW-periode wordt dat alleen maar erger. “Wat mij betreft eindigt dit nu, hier.”
“Fietsen, daar is niet het hele jaar dezelfde vraag naar. Mijn werk als spuiter was seizoenswerk. In 2013 begon ik als uitzendkracht; soms had ik werk, soms niet. In 2018 kreeg ik toch een vast contract, er was genoeg werk. Toen kwam de coronacrisis.”
De fabriek gaat sluiten
“Mensen mochten niet meer samen in de auto naar werk, niet meer samen sporten. De vraag naar onze fietsen nam in één keer toe. We draaien maar door, het kon niet op. In die tijd werden we overgenomen door de Amerikaanse investeerder KKR. Die had grote plannen. Na corona kwam daar weinig meer van terecht. De vraag nam af - maar de productie bleef doordraaien. De directie trapte niet op tijd op de rem. Daardoor ontstonden hoge voorraden, overproductie en uiteindelijk ontslagen. De eerste reorganisatie heb ik overleefd. Ze hebben nog geprobeerd het tij te keren, maar uiteindelijk kregen we te horen: de fabriek gaat sluiten.”
Niets met de fiets
“Zo’n buitenlandse investeringsmaatschappij als KKR heeft niets met de fiets, ze kijken alleen naar het geld. Daardoor is een oer-Hollands product voor Nederland verloren gegaan. En de overheid? Die grijpt niet in. Ik vind dat ze een taak hebben om niet alleen werknemers te beschermen, maar ook bedrijven die hier thuishoren, die voor onze lokale werkgelegenheid zorgen.”
Oudere collega’s
“Het is gek dat zo’n fabriek zomaar verkocht kan worden. Opeens sta je op straat en moet je op zoek naar nieuw werk. Ik had geluk dat er in mijn vakgebied aardig wat vacatures open stonden. Ik heb binnen enkele maanden een nieuwe baan gevonden. Niet iedereen heeft dat geluk gehad. Ik had ook oudere collega’s, van eind vijftig en begin zestig. Voor hen is het veel moeilijker passend werk te vinden. Zeker voor de ongeschoolden. Ook voor jonge mensen, die net begonnen zijn, is het moeilijk. Zij hebben nog geen arbeidsverleden opgebouwd en dus maar heel kort recht op een WW-uitkering. Je mag blij zijn als je dan snel werk vindt, eisen kan je bijna niet stellen. Je hebt geen tijd om verder te kijken en dat weten de werkgevers ook.”
Het kan je zomaar overkomen
“Ik had recht op 14 maanden WW-uitkering. Met de huidige kabinetsplannen zouden dat er 7 of 8 zijn geweest. Dat is weinig tijd om nieuw werk te vinden. Lukt dat niet, dan kom je in de bijstand terecht. Dan is het al heel snel moeilijk om rond te komen. Heb je geld gespaard? Dan moet je dat eerst opeten voor je een uitkering krijgt. Het is heel stressvol allemaal, je raakt al snel dieper in de problemen. Terwijl je er zelf niets aan kunt doen. Dat heb ik wel geleerd: Een reorganisatie kan je zomaar overkomen. Dit kan iedereen gebeuren.”
Extra raar
“Ik snap niet dat ze juist mensen willen korten die al in de problemen zitten. Het is extra raar als je naar het verleden kijkt. Wat veel mensen vergeten; tot 2006 kon de WW oplopen tot maximaal vijf jaar. Daarna werd de duur verkort naar 38 maanden. Met de Wet Werk en Zekerheid is dat later teruggebracht naar maximaal twee jaar. We blijven inleveren, terwijl we wel gewoon premie betalen. En nu willen ze weer korten. Waar eindigt dit? Wat mij betreft eindigt dit nu, hier.”
Steeds meer mensen maken zich zorgen over hun toekomst en bestaanszekerheid. Als we nu niets doen, wordt de WW en WIA verder afgebroken door politiek Den Haag. Laat je stem horen en teken de petitie.