“Arbeidsongeschikt worden kan echt iedereen overkomen.”

Na jaren in de kinderopvang te hebben gewerkt, maakt Angela* (28) nu de overstap naar het onderwijs. Ze heeft de ziekte van Crohn, een chronische darmziekte die niet meer weggaat. Ze merkte dat het door haar ziekte eigenlijk te zwaar werd om in de kinderopvang te werken. Er is altijd een kans dat de ziekte opvlamd of er complicaties optreden, waardoor Angela uit kan vallen of in de WIA of ziektewet belandt.

Ze vindt de kabinetsplannen om te bezuinigen op sociale zekerheden dan ook een slecht idee. “Dit is een zekerheid die je niet van mensen af mag pakken.”

“Mijn voordeel is wel dat ik op dit moment een sociale huurwoning heb. Ook verdient mijn vriend gelukkig goed. Wat er nu ook zou gebeuren, wij kunnen in deze woning blijven. Uiteindelijk zouden wij een woning willen kopen, maar dat betekent dat het op de helft van mijn salaris zou moeten of alleen op dat van hem. Met mijn ziekte is er altijd de kans dat het (tijdelijk) erger wordt en er nieuwe medicatie of een operatie nodig is. Soms gaat het jaren goed en soms niet”

Minder zekerheden om op terug te vallen

“Ik had een vast contract toen ik in de kinderopvang werkte, maar begin nu bij mijn nieuwe baan met een jaarcontract. Dat is best spannend, want Crohn is niet altijd voorspelbaar. Mocht er nu opeens iets daarmee gebeuren of mijn medicatie niet meer goed werken, dan raak ik wel in de problemen. Ik krijg dan waarschijnlijk geen vast contract of val uit en kom in de WW of ziektewet terecht. Ook loop ik het risico dat mensen mij vanwege mijn ziekte helemaal niet aan willen nemen. Met de huidige kabinetsplannen om de WW en WIA te korten zouden er voor mij minder sociale zekerheden zijn om op terug te vallen.”

Altijd een risico

“Er is altijd een risico dat je werkloos of arbeidsongeschikt raakt, dat is de reden dat ik zo van deze plannen ga steigeren. Het kan iedereen overkomen, het is geen keuze.” “Toen ik te horen kreeg dat ik een chronische ziekte had, vond ik dat heel lastig. Je verliest een stuk gezondheid, dat was echt een moeilijke tijd. Ik kan me dan ook niet voorstellen hoe dit voor mensen moet zijn die ziek worden en beseffen dat ze nooit meer kunnen werken en een WIA moeten aanvragen. Ik hoor van heel veel mensen die in de WIA zitten of daar doorheen moesten dat het nu al ontzettend pittig is. Daar moet je gewoon niet aan zitten. Dat is dat stukje zekerheid waarvan je wil dat mensen dat kunnen behouden.”

Je staat er niet bij stil

“Ik denk dat zeker heel veel jonge, gezonde mensen er misschien helemaal niet bij stilstaan. Je bent gezond en het gaat goed, dus het is logisch dat je daar niet mee bezig bent. Maar dat is precies het gevaar van deze wetgeving: het doet je niets totdat het op jou van toepassing is. En dan heb je een probleem.” “Als je net een huis hebt gekocht en er overkomt je iets ergs in de komende tien jaar, dan krijg je het zonder sociale zekerheden echt heel moeilijk. Hoe erg is het als jij je woning uit moet omdat je het niet meer kunt betalen, terwijl je ook nog eens arbeidsongeschikt bent en rouwt om het verlies van je baan én je gezondheid. De kabinetsplannen zijn leuk bedacht, maar je doet er mensen echt heel veel pijn mee.” “Stel jezelf die vraag maar eens: wat als ik nu mijn baan zou verliezen en in de WIA of WW terecht komt. Hoe sta ik er dan voor? Kan ik mijn woning nog betalen? Zijn er dan dingen waar ik tegenaan ga lopen?”

Blijf van de WIA af

“Er overkomt je iets en dat is ontzettend erg, je moet dat een plekje gaan geven. Het is fijn om de tijd te hebben om er mee om te leren gaan. Een kortere WW of minder WIA is echt niet te doen. Ik denk niet dat iedereen dat gaat redden. Niemand vraagt erom om (chronisch) ziek te worden en in de WIA te belanden. De meeste mensen in de WIA of die chronisch ziek zijn willen echt wel werken, maar kunnen het niet meer. Je raakt door het korten van de sociale zekerheden een hele groep mensen op een heel erg pijnlijk stuk van hun leven. Blijf gewoon van de WIA af.”

Echt niet zomaar

“Ik zou zeggen ga als overheid maar een keer naar de mensen toe die een WIA-uitkering hebben. Vraag ze hoeveel stress het ze heeft gekost om daar te komen, om de WIA te krijgen. Verdiep je erin wat voor ellende die mensen allemaal hebben meegemaakt en hoe dankbaar ze zijn dat er een WIA is om op terug te vallen. Je krijgt de WIA echt niet zomaar.” “Ik zit af en toe met mijn gezondheid, maar ik ga op mijn manier tegen de kabinetsplannen in actie komen. Alles wat ik kan doen, daar wil ik graag een bijdrage aan leveren. Onze generatie heeft al voor zoveel hete vuren gestaan en dan gaan ze dit ook nog eens afnemen. Deze plannen kunnen gewoon niet.”

* De naam van de geïnterviewde is vanwege privacyredenen veranderd en bekend bij de redactie.