“Als dit nu op het hakblok ligt, wat is dan het volgende?”
Als wijkverpleegkundige in de thuiszorg komt Nina (24) al ruim 2,5 jaar bij de mensen thuis om hen te helpen. Ze is landelijk actief bij FNV voor de VVT, ook bij haar eigen werkgever. Ze maakt zich vooral grote zorgen over hoe haar cliënten en collega’s in de huishoudelijke hulp straks geraakt gaan worden door de kabinetsplannen. ‘Deze plannen ontnemen mensen hun kans om een waardig bestaan te hebben in hun eigen huis.’
‘In de kabinetsplannen willen ze onder andere de huishoudelijke hulp uit de Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) schrappen. Dat gaat voor mij en mijn collega’s zorgen voor een toename in vervuilde huizen en het gevolg daarvan is dat cliënten dan mogelijk geen wijkzorg meer krijgen. Door deze plannen staan de banen van mijn collega’s in de huishoudelijke hulp op de tocht. Met het verkorten van de WW maak ik me ook heel erg zorgen om het toekomstperspectief van mijn collega’s.’
Geen waardig bestaan
‘Door het schrappen van de huishoudelijke hulp uit de WMO hebben mijn cliënten geen recht meer op huishoudelijke ondersteuning vanuit de gemeente. Of ze dan nog ondersteuning krijgen is afhankelijk van of ze dat particulier kunnen betalen, of dat ze dat in hun eigen omgeving kunnen regelen. Dit komt dan extra op het bord van de toch al overbelaste mantelzorgers. Huishoudelijke hulp is voor mijn cliënten belangrijk om een waardig bestaan te kunnen leven in hun eigen huis.’
‘Vervuilde huizen komen we nu soms al tegen, maar als de huishoudelijke zorg vanuit de gemeente verdwijnt dan kun je er donder op zeggen dat dat gaat toenemen. Als huizen vervuilen kan en mag ik als wijkverpleegkundige daar arbotechnisch geen zorg meer leveren. Je ontneemt mensen met deze plannen niet alleen de huishoudelijke zorg, maar indirect ook de wijkverpleging. Met alle gevolgen van dien. Dat vind ik gewoon niet te verkopen. Ik denk dat als je wil spreken van een beschaving en als je ook als maatschappij de boodschap afgeeft ‘je moet zo lang mogelijk thuis wonen’, dat je dat wel moet faciliteren.’
Werkende armen
‘Je kan niet in de toekomst kijken. In de zorg is heel veel werk, dus ik verwacht niet dat ik heel snel in de WW zal belanden. Voor mijn collega’s in de huishoudelijke zorg staan hun banen door de WMO-plannen nu wél op de tocht. Collega’s in de huishoudelijke zorg behoren soms al tot de werkende armen, als die in de uitgeklede WW of bijstand terechtkomen dan zakken ze dieper en sneller weg in de armoede. In onze sector is daarnaast één op de drie collega’s ouder dan 45 jaar, één jaar WW is voor deze groep sowieso in veel gevallen te kort. Mensen gaan hier echt last van krijgen.’
Koortsdroom
‘Alle bezuinigingen op de WW, WIA, WMO, sociale zekerheid: gewoon het hele totaalpakket van bezuinigen op sociale zekerheid vind ik echt heel zorgelijk. Als we dit nu niet de kop indrukken, dan maken we de weg vrij voor nog meer afbraak. En waar ligt dan de grens? Dan is straks Nederland alleen nog leefbaar als je een hele dikke portemonnee hebt, en voor de rest van ons is het dan een of andere slechte koortsdroom die helaas werkelijkheid is geworden.’
Solidariteit
‘Iedereen loopt risico om door deze plannen geraakt te worden. En al zou het niet om jezelf gaan, denk dan aan al de mensen om je heen. We leven in een samenleving en dat hoort gepaard te gaan met solidariteit. Als deze maatregelen doorgaan, dan stopt het daar niet bij. Dan gaan ze door met dingen afbreken en voor je het weet hoor je wel bij de groep die geraakt wordt.’
‘Kijkend naar de actiebereidheid denk ik niet dat mensen volledig door hebben wat de complete effecten gaan zijn van deze maatregelen. Dan zouden we met 18 miljoen op het Malieveld staan. Er zijn veel mensen die in actie komen, maar ik ben tegelijk verbaasd dat het er niet meer zijn. Ik zou niet weten wat er nu nog moet gebeuren voor je wel in actie komt.’
Petitie
‘Op 8 september ga ik samen met collega’s een petitie aanbieden tegen het schrappen van huishoudelijke zorg uit de WMO. Je moet niet bezuinigen op de handen aan het bed of de handen bij de mensen thuis. Daarvan zijn de gevolgen gewoon niet te overzien. Dat kost uiteindelijk veel meer in intensieve acute zorg, maar ook qua kwaliteit van leven van onze cliënten. Als je al gaat bezuinigen op de zorg, ga dan kritisch kijken naar de marktwerking en schaf dat af.’