Waarom is de Dag van de Arbeid nú nodig?  

Verlies je je baan? Dan moet er een vangnet zijn. Dáár zijn de WW en WIA voor. Maar de coalitie wil de WW terugbrengen van twee jaar naar één. Eén jaar. Daarna sta je er alleen voor. Dat betekent dat je veel sneller je inkomen én je zekerheid verliest. Dat is oneerlijk; je hebt namelijk jarenlang netjes premie betaalt voor iets wat je nu niet meer krijgt. Daarbij moet je straks al 24 jaar gewerkt hebben om überhaupt aan dat jaar WW te komen.  Jongeren hebben dan nog maar met moeite een paar maandjes recht op WW.   

Ook in de WIA wordt stevig gesneden. Mensen die langdurig ziek zijn, krijgen door de bezuinigingen ineens een lagere uitkering. Dat levert voor veel mensen financiële problemen op. In plaats van te investeren in een sterke WIA, duwt de coalitie deze mensen juist verder de onzekerheid in. 

De zorg staat al jaren onder druk, maar het nieuwe coalitieakkoord maakt die druk alleen maar groter. In plaats van de zorg toegankelijker te maken, wordt er flink bezuinigd: minder vergoeding voor huishoudelijke hulp, hogere eigen bijdragen in de wijkverpleging en een verhoging van het eigen risico naar €460. Je betaalt straks dus meer, terwijl je minder terugkrijgt. En dan is er nog de bezuiniging van bijna 1,9 miljard euro op de langdurige zorg. Dat raakt niet alleen mensen die zorg nodig hebben, maar ook de mensen die het werk moeten doen. Banen staan op de tocht, terwijl er nu al grote personeelstekorten zijn en de werkdruk historisch hoog is. De mensen die voor ons zorgen, kunnen hun werk zo simpelweg niet meer doen.  

Vanaf 2033 stijgt de AOW-leeftijd net zo hard mee als de levensverwachting: worden we één jaar ouder, dan schuift je pensioenleeftijd ook een jaar op. Nu gaat dat langzamer. Maar lang niet iedereen kan langer doorwerken. Mensen met zwaar werk gaan nu al kapot tegen de tijd dat ze richting de 67 gaan of halen het niet eens. Zij leven vaak korter, hebben minder gezonde jaren en nu wordt de eindstreep dus nóg verder verschoven. En jongeren? Die mogen straks waarschijnlijk tot hun 70e of langer door. Zij betalen jarenlang premie, maar zien hun pensioen steeds verder naar achteren schuiven. Onacceptabel!   

De coalitie roept dat “meer werken moet lonen”, maar in de praktijk pakt dit anders uit. Er komt een ‘vrijheidsbijdrage’, en die wordt via de inkomstenbelasting bij jou opgehaald. Oftewel: je gaat extra belasting op je loon betalen. De laagste inkomens gaan zelfs meer betalen dan de hogere inkomens. Dat is oneerlijk. Ondertussen blijven de gunstige regels voor beleggers en grote vermogens gewoon bestaan. Werken wordt dus duurder belast, vermogen wordt ontzien. Dat is precies het tegenovergestelde van “meer werken moet lonen”.   

Ja, er worden extra woningen beloofd, maar dat betekent nog niet dat wonen ook écht betaalbaar wordt. De coalitie zet vooral in op meer bouwen, maar daarmee worden de belangrijkste problemen (torenhoge prijzen, een tekort aan sociale huur en te weinig grip op betaalbaarheid) niet opgelost. Kort gezegd: er komen misschien meer huizen, maar dat betekent niet dat jij er straks ook één kunt betalen. Wonen blijft onbetaalbaar, vooral voor starters, gezinnen en iedereen die nu al geen kant op kan.