Voor ze zelfstandige werd, deed Marica Wismeijer (47) meer dan genoeg ervaring op met de loonkloof. Als actief lid bij het Netwerk Vrouwen FNV zet zij zich nu in voor loontransparantie. De wet daarvoor is er nu eindelijk, maar de Europese lobby tégen gelijke rechten verhardt. ‘We moeten in actie komen – en waakzaam blijven.’
‘Ik heb vijfentwintig jaar in finance gewerkt en weet uit eigen ervaring hoe moeilijk het is om ongelijke beloning aan te kaarten. Je vecht in je eentje tegen een heel systeem. Een hardnekkig systeem. De Europese wet die zorgt voor loontransparantie is dus ontzettend belangrijk. Die wet is gelukkig aangenomen, maar voor de invoering ervan op nationaal niveau is veel meer tijd ingeruimd dan gebruikelijk. Dat geeft een verkeerd signaal. Nederland heeft al gezegd: we gaan dit uitstellen. Waarom? Je zou verwachten dat werkgevers zeggen: ‘Ik wil goed voor mijn werknemers zorgen. Ongelijke beloning gaan we oplossen, zo snel mogelijk.’ Maar ja, het gaat om veel geld. Jaarlijks lopen vrouwen alleen al in Nederland 1,9 miljard euro mis. Geld dat ze gewoon horen te verdienen.’
‘Vrouwen moeten nu in Nederland nog altijd één voor één aan de bel trekken voor gelijke beloning. Het systeem doet er alles aan om het probleem te negeren, om de oplossing uit te stellen en af te zwakken. Terwijl we die oplossing met z’n allen zouden moeten omarmen. Zeker wij in Nederland. Wij zijn vorig jaar vijftien plaatsen gezakt op de Global Gender Gap Index! We zijn het slechtste jongetje van de klas. Dat geeft je als Nederlandse vrouw het gevoel dat je niet meetelt, niet belangrijk bent. Terwijl dit een probleem van iedereen is. Ongelijke beloning is niet de schuld van vrouwen.’
‘Ondertussen blijven werkgevers in Europa onvermoeid lobbyen om wetten die werknemers beschermen, af te zwakken. Waaronder de wet op loontransparantie. Dat is dus eigenlijk een lobby om de enorme achterstand die vrouwen hebben, in stand te houden. Ik vind het schaamteloos dat daar tegen gelobbyd wordt. En de argumenten… Veranderingen in de beloning zouden veel administratieve kosten met zich meebrengen. Kennelijk is het te lastig om vrouwen te betalen wat ze horen te verdienen. Die houding is een bedreiging van onze rechten.’
‘Door de Europese lobby van werkgevers voelen landen zich niet geroepen haast te maken met de invoer van de wet. Ook is het nog de vraag hoe de Europese wet in Nederland zal worden uitgelegd. Het Europese besluit en de invoering ervan liggen momenteel mijlenver uit elkaar.’
‘Het is gewoon beledigend. Zet de lasten van vrouwelijke werknemers nou eens voorop! Zij worden structureel ondergewaardeerd. Maar terwijl werknemersrechten enorm onder druk staan, wordt de stem van de werknemers in Europa veel minder gehoord dan die van werkgevers. Dat moet anders. Daar ligt een rol voor ons. We moeten in actie komen – en waakzaam blijven.’