Column Prinsjes

“Wat heb je eigenlijk aan een relatie met een man?” vragen veel financieel zelfstandige vrouwen zich af. Vorige week zag ik bij Eén Vandaag dat volgens onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek ongeveer de helft van de vrouwen boven de dertig het wel gezien heeft met de vaste relatie en samenwonen.

Zij kiezen er bewust voor om single te blijven omdat ze geen zin meer hebben om voor een man te zorgen. Ze hebben er geen zin meer in het leeuwendeel van het huishouden te doen, alle verjaardagen bij te houden en de feestdagen te organiseren en hem op te vangen en emotionele steun te geven. Te veel gedoe. Van de vrouwen die wél nog een relatie willen, wil 16% niet meer samenwonen. Er is een mismatch op de dating markt want mannen willen nog wel graag samenwonen, een huisvrouw en alle genoemde voordelen. Het bericht vervulde met een gevoel van trots. Zó! De meeste vrouwen laten zich niet langer kisten! Ik dacht echter dat de meeste vrouwen onder de dertig nog wél wilde samenwonen met een man omdat velen nog hopen een gezin te stichten of daar druk mee bezig zijn. Of al kinderen hebben en voor hen zo lang mogelijk bij elkaar blijven. Toen ik afgelopen zondag met mijn nichtje ging wandelen, een lekker rondje in het bos, zei die mij echter dat er inmiddels ook veel vrouwen onder dertig zijn, die bewust single blijven. Dat vond ik toch wel betreurenswaardig. Veel mensen willen kinderen, als ze kind zijn blijkt uit onderzoek en ook nog als ze twintig zijn. Maar er zijn er dus die er vanwege het gedoe van af zien. Er worden daardoor steeds minder kinderen geboren. Dat vind ik dieptriest. Kinderen brengen zoveel vreugde. Ze lachen meer dan volwassenen. Ze werken niet, ze spélen. Een kind is belangrijker dan werk. Hoe komt het dan zo dat zelfs vrouwen in hun twenjaren en in hun thirties de mannen links laten liggen. ‘’Omdat die mannen opgevoed zijn als verwende prinsjes en dus helemaal niet kúnnen zorgen en werken tegelijk?” … ‘’Niet kúnnen?!’ vraag ik verbouwereerd. ‘’Dat kun je zo leren.”.. ‘’Maar dat hebben ze dus niet geleerd in hun opvoeding en dus zijn ze er helemaal niet op voorbereid,” zegt mijn nicht. Ik zucht. Wordt het niet eens tijd dat zorg een verplicht onderdeel van de opleiding wordt voor de komende generaties? Geen dienstplicht maar zorgplicht. Alle jongens, hup, stage lopen in peuterspeelzalen en kinderdagverblijven! Alleen dan komen vrouwen vooruit!