Cookies op websites van de FNV

De FNV gebruikt functionele en analytische cookies die noodzakelijk zijn om de websites zo goed mogelijk te laten functioneren. Deze cookies gebruiken geen persoonsgegevens en hier is geen toestemming voor nodig.
Daarnaast maken we gebruik van tracking cookies om de website persoonlijker te maken en op jouw voorkeuren af te stemmen. Geef hieronder jouw toestemming. Je instellingen kun je altijd weer wijzigen op de pagina over Cookies.

Lees meer over onze cookies
Ik wil informatie op maat (tracking cookies)

Tracking cookies voor informatie op maat: met deze cookies kunnen we de informatie nog beter op je afstemmen. Als je ervoor kiest deze cookies niet te accepteren, dan is het nog steeds mogelijk gebruik te maken van onze websites maar kan het wel voorkomen dat bijvoorbeeld opnieuw gevraagd wordt een vragenlijst in te vullen als je dat al hebt gedaan.

‘Ik vind het werk loodzwaar’

Redactie
Door Redactie 22 januari 2018

Dit is Irfandi (28), hij werkt sinds vijf jaar op de palmolieplantage Milano Sei Daun in Noord-Sumatra.

Irfandi. Foto: Chris de Bode

Sinds een jaar heeft hij een vast contract. Hij prikt de zware trossen met fruit die de werknemers langs de kant van de weg leggen, en zwiept ze met een zwaaiende beweging in de vrachtwagen. ‘Ik vind het werk loodzwaar’, vertelt hij. ‘Ik moest er erg aan wennen toen ik begon.’ Een tros weegt maar liefst zo’n 25 kilo. Op een werkdag laadt hij tientallen tonnen oliepalmfruit de truck in.

Irfandi is getrouwd, heeft twee kinderen en woont met zijn gezin op de plantage. Elke dag behalve zondags, meldt hij zich om half 7 bij zijn werkgever. Zijn werkdag begint om 7 uur ’s ochtends en duurt tot 3 of 4 uur ’s middags. Langer dus dan zijn collega’s die fruit oogsten en om 2 uur vrij zijn. Zij ontvangen bovendien een premie bovenop hun salaris voor het extra fruit dat ze binnenhalen. Irfandi: "Als prikker ontvang ik geen premies".

Wat gebeurt er met het oliepalmfruit?

Een volle vrachtwagen kiept de chauffeur leeg bij de molen, waar de ruwe olie binnen een etmaal uit het fruit wordt geperst. Via de lopende band valt het fruit in een stomende ketel, waar het gesteriliseerd wordt. Dan worden de vezels eruit gehaald en de palmpitten gescheiden. Uit het vruchtvlees wordt de ruwe palmolie gewonnen. Voordat het ingrediënt vervolgens zijn weg naar de pindakaas of en biobrandstof vindt, wordt de olie eerst geraffineerd. Dat gebeurt ook in de Rotterdamse haven, waar Milano’s afnemer Wilmar, ’s werelds grootste palmoliebedrijf, raffinaderijen heeft.