Linda (43) werkte lange tijd met veel plezier als begeleider in de gehandicaptenzorg. In 2012 viel zij uit door lichamelijke en psychische klachten. Haar werkgever deed weinig om haar te helpen bij de re-integratie. De FNV hielp Linda bij het krijgen van een arbeidsongeschiktheidsuitkering die past bij haar beperkingen. Ook kreeg zij uiteindelijk een ontslagvergoeding.
'Jip is mijn steun en toeverlaat. Als ik bang of onrustig ben, helpt Jip mij meteen om weer rustig te worden.’
De vier parkieten vliegen vrolijk rond in de huiskamer. Ze houden het bezoek goed in de gaten en maken daarbij veel geluid. Als Jip op Linda’s schouder gaat zitten, zegt ze: ‘Jip is mijn steun en toeverlaat. Als ik bang of onrustig ben, helpt Jip mij meteen om weer rustig te worden.’
In 2000 begon Linda te werken in de gehandicaptenzorg. Eerst was zij stagiair. Na twee jaar kreeg zij een vast contract als gediplomeerd verzorgende. ‘Ik was de vaste begeleider van een oudere man, Bernd,’ vertelt Linda. ‘Via zijn persoonsgebonden budget werkte ik in een klein team dat hem een-op-een verzorging gaf. We hadden een heel goede band.’
Na het overlijden van Bernd ging Linda werken op de gewone afdelingen van de zorgorganisatie. Daar begeleidde zij samen met collega’s meerdere cliënten. Zij had geen vaste werkplek en moest vaak invallen op verschillende afdelingen.
Volgens haar vader Herman (76) ging het toen mis. ‘We zagen dat haar flat een rommel werd. De afwas bleef staan.’ Linda vertelt: ‘Als ik thuiskwam, voelde ik me als een zombie. Ik kon niets meer. De vele prikkels van het werken met zoveel cliënten en collega’s waren te veel voor mij. Ik kon die niet verwerken. Mijn leidinggevende had beloofd hier rekening mee te houden, maar dat gebeurde niet.’
In 2012 meldde Linda zich ziek. Uit neurologisch onderzoek bleek dat zij snel overprikkeld raakt door een autismespectrumstoornis. Ook heeft zij epilepsie. Volgens artsen komt dit door oud littekenweefsel in haar hersenen. Linda vertelt: ‘Als baby ben ik in Colombia te vondeling gelegd. In de drie pleeggezinnen waar ik terechtkwam, was sprake van mishandeling.’ Linda was vier jaar oud toen zij naar Nederland kwam.
Linda is al vele jaren lid van de vakbond. ‘De FNV-jurist zorgde ervoor dat mijn loon, dat eerst was stopgezet, weer werd uitbetaald. Ook kwam mijn werkgever steeds met een vaststellingsovereenkomst. De jurist zei dan: "Dat bedrag is veel te laag, dat gaan we niet doen."'
Na twee jaar kreeg Linda een WIA-uitkering. Deze was gebaseerd op ruim 50% arbeidsongeschiktheid. ‘Het was een zware en slopende periode. Ik voelde me niet serieus genomen en moest elke euro omdraaien,’ zegt ze.
Linda is de FNV erg dankbaar. Haar jurist maakte in de periode 2014–2024 twee keer bezwaar en ging twee keer in beroep bij de rechtbank tegen besluiten van het UWV. Dat was een lange procedure. Uiteindelijk kreeg Linda met terugwerkende kracht vanaf 2023 een volledige arbeidsongeschiktheidsuitkering (IVA). Ook kreeg zij een ontslagvergoeding.
Nu heeft Linda meer rust. Zij gaat naar de dagbesteding en werkt daar in de moestuin. ‘Ik ben heel dankbaar voor de hulp van de FNV. Alleen had ik dit nooit kunnen regelen. De FNV nam me serieus en kwam voor me op.’
Zit jij ook in een moeilijke situatie met je werkgever? Bijvoorbeeld omdat je ziek bent of omdat je werkgever niet wil meedenken? De juristen van de FNV helpen FNV-leden graag. Zij komen op voor jouw belangen. Elk jaar geven zij ongeveer 127.000 juridische adviezen aan werknemers zoals jij. Ook behandelen zij zo’n 25.000 juridische zaken, zoals die van Linda. Lees meer over onze juridische dienstverlening en hoe je contact met ons kunt opnemen.