De cao GGZ zit vast: tijd om samen in beweging te komen

Werkgevers kwamen met een loonbod van tweemaal 1,65% gedurende de looptijd van de cao en een verhoging van het balansbudget met € 250 in 2027 en € 250 in 2028. Voor FNV is dat onvoldoende. In een sector die kampt met grote personeelstekorten, hoge werkdruk en toenemende zorgvraag mag van werkgevers meer ambitie worden verwacht. Medewerkers hebben recht op een loonontwikkeling die recht doet aan hun inzet en een daadwerkelijke verbetering van hun koopkracht. 

Wij zijn blij dat werkgevers bewegen op reiskosten, maar voor ambulante medewerkers vinden wij het voorstel nog steeds onvoldoende. FNV heeft ingezet op een kilometervergoeding van € 0,45. Medewerkers moeten niet zelf betalen om hun werk te kunnen doen. Daarnaast willen wij dat noodzakelijke parkeerkosten volledig worden vergoed. 

Per 1 januari 2028 wordt de nieuwe FWG-systematiek ingevoerd. Voor FNV is het vanzelfsprekend dat medewerkers die in een hogere functie-indeling terechtkomen, vanaf die datum ook daadwerkelijk het daarbij behorende salaris ontvangen. Ook willen wij dat eventuele salarisverschillen en gemiste vergoedingen later volledig met terugwerkende kracht worden gecorrigeerd. 

In vrijwel alle andere zorgcao's zijn inmiddels afspraken gemaakt over een vergoeding voor werk op zaterdagmorgen. Daarom willen wij ook in de GGZ een ORT van 35% tussen 08.00 en 12.00 uur. 

Een van de belangrijkste onderwerpen voor FNV is herstel na belastende diensten. Wij hebben daarom ingezet op acht hersteluren na zware nachtelijke oproepen tijdens bereikbaarheids-, consignatie-, crisis- en slaapdiensten. Betere vergoedingen voor slaap- en aanwezigheidsdiensten, naast een financiële vergoeding ook extra tijdcompensatie voor deze diensten. Werkgevers kijken hierbij vooral naar de kosten. Wij kijken naar de gezondheid van medewerkers en hun mogelijkheid om het werk langdurig vol te houden. 

Wij willen dat medewerkers meer mogelijkheden krijgen om verlof op te bouwen en zelf regie te voeren over hun inzetbaarheid. Daarom hebben wij voorgesteld de aftopping binnen de regeling voor langdurig verlofsparen te schrappen, extra gewerkte uren te kunnen inzetten voor balansverlof tijd-voor-tijd-compensatie uit bijzondere diensten te kunnen sparen en meer mogelijkheden te creëren om werk en privé in balans te houden. Ook hierover wilde FNV verdergaande afspraken dan werkgevers bereid waren te maken. 

Werkgevers vragen voortdurend flexibiliteit van medewerkers Wij vinden dat daar grenzen aan moeten worden gesteld. Daarom hebben wij ingezet op duidelijke afspraken over tijdige bekendmaking van roosters, verschoven diensten, extra werken, flexpools en het volledig inroosteren van contracturen. Wij willen voorkomen dat medewerkers wel de beschikbaarheid moeten leveren, maar niet de zekerheid krijgen die daarbij hoort. 

FNV wil af van het eindeloos meenemen van plus- en minuren. Extra gewerkte uren zijn gewerkte uren. Daarom vinden wij dat plusuren aan het einde van het jaar moeten worden uitbetaald of toegevoegd aan het balansverlof. 

Agressie, intimidatie en traumatische gebeurtenissen horen voor veel collega's helaas bij de dagelijkse werkelijkheid. Dat is precies waarom wij verder wilden gaan dan alleen het aanbieden van agressietrainingen. Wij hebben voorgesteld om PTSS als gevolg van het werk expliciet te erkennen als beroeps gerelateerde aandoening in de cao. Medewerkers die psychische schade oplopen doordat zij hun werk doen, verdienen goede opvang, begeleiding, behandeling en ondersteuning. Dat moet niet afhankelijk zijn van individuele afspraken of goede wil van een werkgever, maar collectief worden geregeld. 

Ook hebben wij ingezet op duidelijke cao-afspraken over pauzes, gebaseerd op de afspraken die inmiddels in de cao Ziekenhuizen zijn gemaakt. Want een pauze die voortdurend wordt onderbroken of waarin je feitelijk beschikbaar moet blijven voor het werk, is geen echte pauze.