‘Je moet de mensen laten zien dat ze elkaar nodig hebben’

Na jarenlang als verpleegkundige te hebben gewerkt, stapte Ruth van den Hurk in 2004 over naar de thuiszorg, waar zij casemanager dementie werd. Daar vroeg een collega of ze wilde helpen een kaderlidgroep op te zetten. Dat wilde ze wel. En als Ruth zo’n uitdaging oppakt, doet ze dat met ongekende gedrevenheid en energie.

‘Ik ben altijd lid en groot voorstander van de FNV geweest. Dus helpen een kaderlidgroep op te zetten, dat past goed bij mij. ’ In het begin was er nogal wat weerstand vanuit het bestuur en de directie, vertelt Ruth. ‘Wil je zo’n groep tot een succes maken, dan moet je doorgaan, doorgaan. Je moet de mensen laten zien dat ze elkaar nodig hebben. Tegenover de directie vraagt het om flexibiliteit en onderhandelingsvermogen. Uiteindelijk is het ons gelukt een stevige groep neer te zetten.’

Goed achterlaten

Van de leden van een kaderlidgroep wordt een actieve houding verwacht. Dat is aan Ruth wel besteed. ‘Ik vind het leuk werk, het geeft mij energie. Toen een nieuwe cao in de maak was, zijn we alle locaties afgegaan, van Budel naar Bladel naar Eindhoven, om op te halen wat alle vrouwelijke collega’s nodig hebben.’

Natuurlijk niet alleen vrouwen, maar in de thuiszorg is nou eenmaal 90 procent vrouw. Die nog altijd niet gelijk beloond worden. Daarbij wordt vrijwel iedereen in de zorg onderbetaald, stelt Ruth. ‘Verpleegkundigen, verzorgenden, welzijnsmensen… We hebben ze zó hard nodig, maar wie wil dit werk straks nog doen? Ik ben 55 jaar oud en ga richting mijn pensioen. Toch blijf ik mij inzetten voor betere arbeidsvoorwaarden, voor de jonge generatie. Ik wil dit werk goed achterlaten.’

Fijne job

‘Door de vergrijzing hebben we alleen maar meer mensen nodig. Laten we werken in de zorg zo aantrekkelijk mogelijk maken, niet meer bezuinigen. Het kan zo’n fijne job zijn.’ Wie Ruth hoort praten over de zorg van morgen, vergeet al snel dat ze richting haar pensioen gaat. Met haar strijdlust is ze nog altijd een inspiratie voor velen - en een dik verdiende winnaar van een FemForce Award.

Kinderchampagne en slingers

Een prijs die ze overigens niet had verwacht. ‘Ik wist niet eens dat ik genomineerd was. Ik was op huisbezoek toen ik gebeld werd: je hebt gewonnen. Het duurde even voor ik begreep wát ik had gewonnen. Maar ik ben er heel erg trots op. Ik heb het samen met collega’s gevierd, met kinderchampagne en slingers. Ik hoop dat deze prijs nóg meer vrouwen laat zien hoe belangrijk het is om voor elkaar op te komen. Als we alle vrouwen in de thuiszorg verenigen, hebben we een fantastische stem.’