Als je tijdens je promotieonderzoek zwanger wordt, kan je jouw aanstelling laten verlengen. Zo gaat zwangerschaps- en ouderschapsverlof niet ten koste van je onderzoekstijd. Toch? De praktijk is anders, ontdekte Ellen Algera. Maar in plaats van alleen voor haar eigen rechten te vechten, kaartte zij deze ongelijkheid aan voor iedereen.
Ellen kreeg tijdens haar promotietraject twee kinderen. Zij had dus twee keer recht op een verlenging van haar aanstelling. Dat bleek echter nog best lastig. Het kostte veel tijd om te regelen en toen bleek ook nog dat ze niet alle gemiste tijd kon inhalen. Zo werd er geen rekening gehouden met vakantiedagen. Ook de tijd die ze nodig had voor kolfpauzes werd niet meegenomen in de verlenging. ‘Ik dacht: staat dit wel goed in de cao?’
Dat bleek niet zo te zijn. Ze meldde de kwestie bij de vakbond, in de hoop dat de zaak werd meegenomen in de cao-onderhandelingen. Maar toen zij haar proefschrift had ingediend en in de nieuwe cao keek, bleek er niets veranderd te zijn. Ellen uitte haar frustraties hierover op LinkedIn en vroeg meteen: voor wie is mijn verhaal herkenbaar? Wie wil meedenken over een oplossing? Die post ging viraal. ‘Ik kreeg zóveel steun en bijval. Er kwam een gesprek op gang: waar hebben zwangere onderzoekers nog meer mee te maken in hun carrière?’
Zwangerschap bleek over het algemeen een lastig thema in de universitaire wereld. ‘Er heerst een bepaalde cultuur. En als genoeg mensen suggereren dat het ‘niet handig’ is als je zwanger wordt, en er wordt geen ruimte gemaakt voor onderzoekers die te maken krijgen met zwangerschap en ouderschap, dringt zich vroeg of laat de vraag op: is dit wel de plek voor mij? Je voelt je niet op je gemak. Je ziet dan ook veel vrouwen de wetenschap verlaten.’
Gesteund door de vele reacties kaartte Ellen het onderwerp aan bij de werkgeversorganisatie. Terwijl ze zelf al klaar was. ‘Dit gaat over iedereen die zwanger wordt in een promotietraject. Als iedereen dit probleem individueel moet aankaarten, komen we nergens.’
Inmiddels is er een netwerk van promovendi die zwanger zijn geweest: Dolle Academina. Mensen delen er informatie en organiseren acties. Ook is er mede dankzij Ellen een Signal-groep van promovendi die onderlinge steun zoeken. ‘We willen dat iedereen weet: Je bent niet alleen, je hoeft dit gevecht niet alleen aan te gaan.’
Toen Ellen hoorde dat ze de FemForce Award heeft gewonnen, was ze verbaasd en vereerd. ‘De steun van mensen die in hetzelfde schuitje zitten, is overweldigend geweest. Het voelt zo fijn om nu ook van mensen die niet in hetzelfde schuitje zitten, te horen: ‘We zien wat je doet, en het is belangrijk.’