Sociale zekerheid: hoe werkt het en wat moet er beter?

Hoe werkt de sociale zekerheid nu als je ziek wordt of arbeidsongeschikt raakt? Tegen welke problemen lopen mensen aan?

Hoe werkt het nu van ziekmelding tot WIA? 

We worden allemaal weleens ziek waardoor je niet kunt werken. In sommige gevallen ben je snel weer aan het werk, maar in andere gevallen leidt dit tot langdurige uitval. Zodra je merkt dat je niet kunt werken, meld je je ziek bij je werkgever of bijvoorbeeld bij het uitzendbureau waarvoor je werkt. 

Na je ziekmelding start het verzuimproces. Je werkgever geeft je ziekmelding door aan de bedrijfsarts of arbodienst. Er komt vervolgens een probleemanalyse. Daarin staat wat je klachten zijn en wat er nodig is om weer aan het werk te gaan. 

Het herstel en terugkeren naar werk noemen we re-integratie. Eerst wordt bekeken of je ander of hetzelfde werk kunt doen binnen de organisatie. Dat heet het eerste spoor. Dit kan hetzelfde werk zijn, al of niet aangepast in uren of qua inhoud, of ander werk binnen de organisatie. Als er binnen de organisatie geen passend werk meer is, kan een tweede spoortraject volgen. Dan wordt gekeken of je bij een andere werkgever aan de slag kunt.  

Voor flexwerkers hangt de re-integratie af van de organisatie waar zij werken, de afspraken met het uitzendbureau of het UWV. De begeleiding naar passend werk is voor deze groep vaak nog slechter geregeld. 

Tijdens de eerste twee jaar ziekte betaalt je werkgever je loon door en mag je niet worden ontslagen vanwege ziekte. Je krijgt minimaal 70% van je brutoloon. In je cao of contract kan ook een hoger percentage staan; vaak het eerste jaar tot 100%. Bij flexwerkers werkt dit anders. Heb je een tijdelijk contract en loopt dat contract af terwijl je ziek bent? Dan stopt het contract op de afgesproken datum. Je kunt dan vaak een Ziektewetuitkering aanvragen bij het UWV. Ook uitzendkrachten en oproepkrachten kunnen vaak een Ziektewetuitkering krijgen. 

Als je langer dan twee jaar ziek bent en nog niet volledig kunt werken, komt de WIA in beeld. De WIA betekent: Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen. Het aanvragen van een WIA-uitkering doe je zelf bij het UWV. Daarna word je opgeroepen voor een medische keuring. Een UWV-arts stelt dan je ‘beperkingen’ vast. In een volgend gesprek met een arbeidsdeskundige wordt vastgesteld hoeveel je met deze beperkingen nog zou kunnen verdienen. En dat wordt vergeleken met je laatstverdiende salaris. Het verschil tussen deze twee bepaalt je arbeidsongeschiktheidspercentage. Om een WIA-uitkering te krijgen moet je minstens 35% arbeidsongeschikt zijn. 

De IVA is voor mensen die meer dan 80% arbeidsongeschikt zijn en naar verwachting niet meer herstellen. Dan krijg je 75% van je laatstverdiende loon. Het UWV kijkt hiervoor naar het loon dat je verdiende in het jaar voordat je ziek werd.  

De WGA is voor mensen die nog kans hebben om te herstellen. Je krijgt dan eerst de zogenaamde loongerelateerde uitkering. De eerste twee maanden is deze 75% en daarna 70% van je het loon dat je had voor je ziekmelding. Verdien je nog iets naast je uitkering? Dan worden die inkomsten deels verrekend met je uitkering. Je krijgt de loongerelateerde uitkering minimaal drie maanden en maximaal 24 maanden, afhankelijk van je arbeidsverleden.  

Als de loongerelateerde uitkering stopt zijn er twee mogelijkheden. Je kan een vervolguitkering krijgen als je niet werkt of minder verdient dan 50% van wat je volgens het UWV nog zou kunnen verdienen. De hoogte is een percentage van het wettelijk minimumloon. Als je wel voldoende verdient, dan ontvang je de loonaanvullingsuitkering en dat is weer loongerelateerd en onder gedeeltelijke aftrek van je inkomsten. Deze loonaanvullingsuitkering krijg je ook als je 80-100% arbeidsongeschikt bent en (tijdelijk) niet kunt werken. Dan is deze uitkering 70% van je laatstverdiende loon. 

Welke problemen zijn er?  

De hele uitvoering van het stelsel voor ziekte en arbeidsongeschiktheid staat onder druk en werknemers zijn hier de dupe van. Bovenop hun ziekzijn staat hun bestaanszekerheid onder druk. We zien onder meer problemen op gebied van preventie, toegang, inkomen en werk. Bovendien hebben ze door de complexiteit minder grip op hun eigen situatie en dat zorgt voor extra stress. 

Er is nu nog te weinig aandacht voor het voorkomen dat mensen ziek worden of uitvallen. Ook werkomstandigheden kunnen ziekmakend zijn. Werkgevers hebben wel taken en verplichtingen, maar doen te weinig om langdurige uitval te voorkomen. Mensen met flexwerk zijn extra kwetsbaar. 

Er moet meer aandacht komen voor gezond werk, minder werkdruk, scholing en goede inzetbaarheid. Ook moeten regels voor veiligheid en gezondheid beter worden nageleefd. Gezond en veilig werk moet de norm zijn. 

Op dit moment komt niet iedereen in aanmerking voor een WIA-een uitkering. Niet iedereen haalt de drempel van 35% arbeidsongeschiktheid. Vooral voor mensen met een laag inkomen is dit het probleem. De toegang tot de WIA moet beter geregeld worden voor deze groep. Dit kan door de ondergrens veel lager te maken.   

Ook zijn er te weinig UWV-verzekeringsartsen. Daardoor moeten mensen lang wachten op een beoordeling voordat ze überhaupt een uitkering krijgen. Dat zorgt voor extra stress en onzekerheid. 

Het huidige stelsel is onuitvoerbaar omdat er niet voldoende is geïnvesteerd in dit stelsel. Zo is er onvoldoende geïnvesteerd in mensen en ICT-systemen. Hierdoor vallen veel mensen tussen wal en schip.   

Mensen die gedeeltelijk arbeidsongeschikt zijn hebben grote kans dat ze na een tijdje een flinke val in inkomen maken als ze niet in staat zijn om werk te vinden. Soms komen zij zelfs onder het bestaansminimum. Dat is oneerlijk en geeft veel problemen en (ziekmakende) stress.  

De FNV vindt dat ziekte nooit tot armoede mag leiden. 

UWV kan haar hoofdtaken zoals WIA-beoordelingen, herbeoordelingen en berekenen uitkeringshoogte niet meer naar behoren uitvoeren. Laat staan dat ze nog toekomen aan hun andere taken als ondersteuning, individueel maatwerk en fatsoenlijke re-integratie. Het systeem loopt helemaal vast. 

Werkgevers bieden te weinig kansen aan mensen die gedeeltelijk arbeidsongeschikt zijn en willen vaak ook weer snel van deze werknemers af. Voor flexwerkers is terugkeer naar werk vaak nog moeilijker. Zij verliezen vaak snel hun baan en krijgen weinig kans om terug te keren naar werk. 

De premies die werkgevers afdragen aan de fondsen waaruit de WIA-uitkeringen worden betaald stijgen hard, terwijl in de fondsen meer dan voldoende geld zit. Dus er is voldoende financiële ruimte om de problemen op te lossen, toch gebeurt dit niet.  De sociale partners hebben te weinig zeggenschap over wijze van financiering van de fondsen en hoe dat geld vervolgens gebruikt wordt. 

Welke ideeën zijn er om het stelsel te verbeteren? 

Met behulp van onderstaande uitgangspunten gaan we met elkaar in gesprek over de toekomst van de sociale zekerheid. Uiteraard kunnen er misschien nog wel meer of andere uitgangspunten worden ingebracht en besproken. Het doel is om te komen tot meer bescherming en ondersteuning bij ziekte en arbeidsongeschiktheid. De basis is dat hervormingen moeten leiden tot verbeteringen, niet verslechteringen. 

  • Voorkomen is beter dan genezen: werkgevers moeten zorgen voor veilige en gezonde werkomstandigheden zodat mensen niet onnodig uitvallen. 
  • Als je ziek wordt of niet meer volledig kunt werken, moet je kunnen rekenen op een fatsoenlijk inkomen en hulp om weer aan het werk te gaan: re-integratie is een recht, geen gunst. 
  • Sociale zekerheid moet uitgaan van vertrouwen en rechten waarbij mensen niet tussen wal en schip mogen vallen tijdens ziekte of re-integratie. 
  • Als je vanuit de WIA aan het werk gaat, moet je kunnen terugvallen op je oude rechten. 
  • Vakbonden en werkgevers worden samen verantwoordelijk voor preventie en de terugkeer naar werk (re-integratie). Net als meer zeggenschap over de financiering van de sociale zekerheid. De overheid kan ook meer doen zoals de goede voorwaarden schappen zoals de banenafspraak en een no riskpolis.  
  • Werkenden moeten kunnen rekenen op onafhankelijke artsen en moeten de mogelijkheid hebben om een second opinion aan te vragen of in bezwaar en beroep te gaan tegen de beslissingen van deze artsen. 
  • Flexwerkers en arbeidsmigranten moeten dezelfde rechten hebben op duur en hoogte van de uitkering als collega’s met een vast contract. En dezelfde begeleiding naar werk door hun werkgever, sector of de overheid. 
  • De WIA-uitkering moet bestaanszekerheid geven en geen werknemers uitsluiten of minder rechten verlenen. 
  • Mensen die volledig arbeidsongeschikt zijn en niet meer zullen herstellen worden met rust gelaten. Ze krijgen zekerheid over een fatsoenlijke uitkering. 
  • De betaalde premies moeten gebruikt worden waarvoor ze bedoeld zijn: een goed sociaal en rechtvaardig sociaal zekerheidsstelsel.  
  • Het hele systeem moet uitlegbaar en uitvoerbaar worden. De problemen bij het UWV moeten op korte termijn duurzaam opgelost worden, zonder dat dit ten koste gaat van de huidige rechten van werkenden.   
Cookies op websites van de FNV

De FNV gebruikt functionele cookies die noodzakelijk zijn om de websites goed te laten functioneren. Deze cookies gebruiken net als de statistische cookies geen persoonsgegevens. Met jouw toestemming gebruiken we ook marketing cookies. Hieronder kun je toestemming geven voor het gebruik van cookies.

Functionele cookies: zijn noodzakelijk voor de basisfunctionaliteit van de website. Deze kunnen niet worden uitgeschakeld.

Statistische cookies

:

helpen ons te begrijpen hoe bezoekers onze website gebruiken (paginaweergaven, klikgedrag). Deze gegevens worden anoniem gemeten en gedeeld met drie externe partners.

Marketing cookies

:

worden gebruikt om onze diensten via online advertenties onder de aandacht te brengen. Bij acceptatie van marketing cookies delen wij je persoonsgegevens met vier externe partners voor retargeting en advertentiepersonalisatie.

Kijk voor meer informatie op onze cookiepagina.