“We mogen er eigenlijk niet zijn.”

Robin (28) heeft geprobeerd twee studies te doen, maar ketste af op het hoger onderwijssysteem en rondde geen van beiden af. In totaal heeft hij meerdere banen gehad, onder andere via het doelgroepregister, maar hij zou graag meer willen doen. Nu zit hij thuis in de ziektewet met moeilijkheden waar hij al 15 jaar zorg voor zoekt, maar niet kan krijgen. De kabinetsplannen geven hem weinig hoop voor de toekomst. “Met verder weinig op mijn CV krijg ik als autist nergens steun of een kans.”

Robin (28)

“Deze plannen zijn meer van hetzelfde, nu al falende, beleid. Het verder bezuinigen op sociale zekerheden is niet de oplossing, dat weet iedereen. Je gaat bezuinigen op maatregelen die financieel efficiënt zijn voor de maatschappij, bij mensen die het juist het meest nodig hebben.”

Gevolgen

“Het huidige beleid heeft al veel effect op mij. Mensen zoals ik vindt het kabinet alleen maar lastig, het voelt nu al alsof ze ons eigenlijk liever niet hebben. We komen al sneller in de ziektewet terecht en worden meestal niet geholpen met onze problemen. Ik zoek al 15 jaar hulp, maar krijg het niet, waardoor ik niet verder kom. Deze plannen zorgen straks voor nog meer stress, nog minder opties en nog minder perspectief voor de toekomst.”

“Wanneer de bedachte kabinetsplannen doorgaan, heeft het voor mij ook financiële gevolgen. Ik moet dan onder andere meer op de centen gaan letten bij het verbouwen van m’n appartement. Daarbij heb ik nog het geluk een betrokken familie te hebben en dat ik nog in de ziektewet zit en niet in de WIA. Niet iedereen heeft familie die hen financieel kan ondersteunen of iemand om ze door het papierwerk te krijgen, die mensen gaan er nog veel meer van voelen.”

Moedeloos

“De meeste van mijn vrienden zitten in ongeveer dezelfde boot als ik. Sommigen worden door de maatschappelijke omstandigheden gedwongen thuis bij hun ouders te blijven wonen. Ze kunnen geen baan of huis vinden. We hebben het er dan ook onderling bewust niet over, maar we delen dezelfde frustratie en moedeloosheid. We kunnen zelf niet veel veranderen aan onze situatie. Je hebt al te veel op je bord en je moet al te veel dragen, en dan komen deze plannen er ook nog bij. Dit voelt echt als een trap na van Den Haag, terwijl je eigenlijk al op de grond ligt.”

Niemand is een eiland

“Mensen hebben niet door hoe deze plannen ook hun gaan raken. Ze hebben oppervlakkig inzicht, maar geen echt begrip omdat ze zich er niet in verdiepen. Niemand is een eiland en we zorgen samen voor iedereen die tussen wal en schip valt. We doen het allemaal samen.”

“Persoonlijke en individuele dingen werken door in de samenleving. Om je heen zie je mensen die langer werkloos thuis blijven zitten, omdat ze niet de juiste steun krijgen om weer aan het werk te gaan. Of mensen die hun huis kwijtraken en op straat belanden door gebrek aan steun. Deze gevolgen merk je nu al, maar dit wordt met deze kabinetsplannen nog vele malen erger. Al helemaal voor mensen zoals ik.”

Ophoepelen met die bezuinigingen

“Ga niet bezuinigen op de kwetsbaarsten, maar ga het geld halen bij degene die het hebben. Het kabinet kan doen alsof dit business as usual is en het alleen zakelijk papierwerk is zonder gevolgen, maar deze plannen gaan levens ruïneren en levens kosten. Dat mogen ze écht niet ontkennen. We mogen als mensen met autisme al niet meedoen, dus zijn we automatisch al meer aangewezen op zorg en het sociale vangnet. En precies deze willen ze wegbezuinigen.”