Cookies op websites van de FNV

De FNV gebruikt functionele en analytische cookies die noodzakelijk zijn om de websites zo goed mogelijk te laten functioneren. Deze cookies gebruiken geen persoonsgegevens en hier is geen toestemming voor nodig.
Daarnaast maken we gebruik van tracking cookies om de website persoonlijker te maken en op jouw voorkeuren af te stemmen. Geef hieronder jouw toestemming. Je instellingen kun je altijd weer wijzigen op de pagina over Cookies.

Functionele & analytische cookies: Cookies die nodig zijn om te zorgen dat de website naar behoren werkt en om analyse uit te voeren

Marketing cookies

:

Deze cookies gebruiken we om de website op jouw voorkeur af te stemmen.

Vakbond vecht met succes voor compensatie na mislukte oogst

Redactie
Door Redactie 25 november 2021

Boerin Gundru uit dorp Janardhanavaram in India besluit om, na een aanlokkelijk verhaal van een vertegenwoordiger van een groot zaadbedrijf, over te schakelen op zaadproductie. De gevolgen van de Covid-19-pandemie zijn zwaar, veel boeren kampen met hoge schulden en de beloften van het zaadbedrijf zijn veelbelovend. Maar Gundru en vele andere boeren komen bedrogen uit. Gelukkig was er de landbouwbond APVVU, partner van Mondiaal FNV.

Gundru

In het dorp Janardhanavaram in de deelstaat Andras Pradesh in het zuiden van India bewerken kleine en marginale boeren kleine stukjes landbouwgrond. Ze verbouwen verschillende soorten gewassen, en werken ook als landarbeider als er op hun eigen land niet genoeg werk is. Veel boeren kampen met hoge schulden omdat de investeringen in de landbouwproductie toenemen: het huren van een tractor en de aankoop van zaden en kunstmest zijn niet mogelijk zonder het aangaan van particuliere leningen, bovenop bankleningen, tegen rentes die oplopen tot 36%.

Grote beloften zaadbedrijf

Van collega-boeren hoorde Gundru dat ze van plan waren om bedrijfszaden te verbouwen, omdat dit lucratief was en ze allemaal in een moeilijke situatie zaten sinds de komst van corona. Op een vakbondsbijeenkomst in het dorp vertelde een vertegenwoordiger van de TATA Company over de padiezaadteelt. Padie is een rijstsoort. Gundru: “Hij zei dat het bedrijf zaden en meststoffen zou geven en alle stadia zou begeleiden om het gewas goed te laten groeien. Hij zei ook dat de opbrengst meer dan normaal zou zijn, tot 60 kwintalen (6.000 kilo) en dat het bedrijf het gewas tegen een hogere prijs zou terugkopen. Dus we stemden ermee in en vroegen hem naar gewasgarantie. Hij zei dat er compensatie zou zijn als de oogst mislukt.”

Veel investeringen maar schrale oogst

Gundru en haar man besloten hun gehele twee hectare te bebouwen met padiezaden van de TATA Company. Het bedrijf voorzag hen van zaden en meststoffen en ook van pesticiden voor twee hectare. Ze investeerden in ploegen, zaadaanplant, arbeidsloon enzovoort. Drie maanden lang cultiveerden ze de gewassen met advies van de vertegenwoordiger. Maar uiteindelijk, na de oogst, was de opbrengst niet meer dan 20 kwintalen per acre in plaats van de voorgespiegelde 60. Dit gebeurde bij alle boeren in hun dorp en ook in drie andere dorpen. Volgens de vertegenwoordiger was het mislukken van de oogst geheel de schuld van de boeren zelf: ze deden de bestuiving niet goed en hadden niet voldoende bewaterd. Maar de boeren hadden alle adviezen van de vertegenwoordiger opgevolgd. Ze vroegen hem om de zaak met de TATA Company te regelen.
 

Vakbond schiet te hulp

Gelukkig is in deze regio de vakbond APVVU actief in het organiseren van landarbeiders en kleine en marginale boeren. De bond organiseerde de boeren en faciliteerde acties en onderhandelingen. Dat begon met een feitenonderzoek en het verzamelen van bewijs. Hieruit bleek dat in totaal 542 acres land een slechte oogst hadden. Het bedrijf bleef compensatie voor het verlies weigeren.

Schadevergoeding na effectieve sociale dialoog

Na deze onderzoeksmissies hebben de arbeiders, met steun van de vakbond, verschillende soorten acties ondernomen. In sommige dorpen verliepen de onderhandelingen soepeler dan in andere. In Janardhanavaram was er een effectieve sociale dialoog. Alle getroffen boeren organiseerden een bijeenkomst op dorpsniveau met de vakbondsleiders van het district. Zij bespraken de zaak en besloten om compensatie te eisen, zoals de vertegenwoordiger had beloofd. Na een rekensom besloten de boeren 100.000 roepies per hectare te eisen en alle geproduceerde zaden aan het bedrijf te overhandigen. Na een intensieve discussie werd een compromis gevonden voor 45.000 roepies per acre plus honderd roepies van de vertegenwoordiger.

63 Dorpshoofden overtuigd 

In de andere drie dorpen was het moeilijker om tot overeenstemming te komen. APVVU hield een openbare hoorzitting en nodigde ambtenaren van de Arbeids- en Landbouwafdelingen, bedrijven en zaadvertegenwoordigers, andere vakbonden en media uit. Hier werden 63 dorpshoofden overgehaald om resoluties aan te nemen ter ondersteuning van de boeren. Wanneer resoluties worden aangenomen, moet de regering ingrijpen in de zaak. Overheidsfunctionarissen werden zo gedwongen om met de bedrijven rond de tafel te gaan zitten.

Bedrijven komen over de brug, vakbond krijgt veel leden erbij

Ondanks de lockdown werden deze onderhandelingen met succes afgerond en eindelijk zijn de bedrijven over de brug gekomen. Tot nu toe is bijna 28 miljoen roepies betaald, wat 92% van het totale overeengekomen bedrag is. Door dit eerste succesverhaal van collectieve interventies nam de zichtbaarheid van de APVVU in het gebied toe, wat resulteerde in een groei van het ledenaantal van 6470 in het jaar 2021.