Cookies op websites van de FNV

De FNV gebruikt functionele en analytische cookies die noodzakelijk zijn om de websites zo goed mogelijk te laten functioneren. Deze cookies gebruiken geen persoonsgegevens en hier is geen toestemming voor nodig. Daarnaast maken we gebruik van marketing cookies om de website op jouw voorkeuren af te stemmen. Hiervoor kun je onderstaand toestemming geven. Je kunt je instellingen altijd weer wijzigen op de pagina over de cookies.

Functionele & analytische cookies: Cookies die nodig zijn om te zorgen dat de website naar behoren werkt en om analyse uit te voeren

Marketing cookies

:

Deze cookies gebruiken we om de website op jouw voorkeur af te stemmen.

De stand van zaken aan de hand van 10 vragen

Sinds 09 september jl. probeert FNV Metaal met de werkgevers in de Metalektro, vertegenwoordigd door de FME, om tot een eerlijke, moderne en toekomstgerichte cao te komen. Na 7 lange dagen onderhandelen lijkt de FME wederom een strategie van conservatisme, traditionele arbeids- verhoudingen en korte termijn visie te volgen. De stand van zaken aan de hand van 10 vragen!

Een eerlijke, moderne en aantrekkelijke cao die bijdraagt aan instroom van werknemers in de sector, behoud van vakkrachten en bijdraagt aan het vergroten van duurzame inzetbaarheid van de helden en heldinnen in de metaal. 

Namens jou en je collega’s vragen wij een structurele loonsverhoging van 60 euro bruto per maand vanaf 01-01-2021 en 1% loonsverhoging op 01-07-2021. Op die manier ga je er wel op vooruit. Bij bedrijven die kunnen aantonen dat ze dit vanwege de coronacrisis niet kunnen betalen, zijn we bereid om (na goedkeuring door de leden) een maatwerkoplossing te bieden. 

Jawel, dat is ook de reden waarom FNV Metaal bij de start van de onderhandelingen al heeft aangegeven dat we bereid zijn om op bedrijfsniveau afwijkende afspraken te maken voor bedrijven die door de corona in zwaar weer dreigen te komen. We willen bij die bedrijven dus maatwerk afspraken maken. We zien namelijk dat de impact van de Covid-19 in onze sector heel divers is. Er zijn veel bedrijven die nog prima “draaien”, en zijn bedrijven die een kleine impact ervaren maar ook bedrijven die flink geraakt zijn door Covid-19. Vandaar de mogelijkheid om maatwerk te leveren. 

De FME biedt 1% per 01-01-2021 en 1.25% per 01-07-2022. Om dat in perspectief te plaatsen: bij een salaris van 30.000 bruto per jaar is dat een stijging van 25 euro bruto per maand in 2021. Dat is 0,14 bruto per uur. In 2022 is dat een gemiddelde stijging van 15,63 bruto per maand. Dat is 0,09 bruto per uur. En bij 45.000 euro bruto per jaar is dat een gemiddelde stijging van euro 37, 50 (dat is 0,22 bruto per uur) bruto per maand in 2021 en  23,44 bruto per maand (dat is 0,14 bruto per uur) in 2022.  Dat is nog niet eens voldoende om de stijgende ziektekostenpremie en kosten voor energie te betalen. Laat staan alle overige kostenstijgingen. Werknemers gaan er dan dus op achteruit!

Jawel. Maar samen uit de crisis betekent dan ook SAMEN uit de crisis. En dat doe je niet door je medewerkers een crisis in te sturen op het gebied van inkomen, op het gebied van gezondheid, werk-privé balans en duurzame inzetbaarheid. Om vervolgens straks weer bonussen uit te delen aan de meest verdienenden en topwinsten naar aandeelhouders/eigenaren over te maken. De FME geeft aan te gaan voor bedrijven en banen. Om vervolgens geen enkele baangarantie af te geven en de lasten van een eventueel omzetverlies op de schouders van de medewerkers te leggen. Dat is niet “samen uit de crisis”, dat is: ik uit de crisis en jij erin!

FNV Metaal heet voorgesteld dat om maatregelen in de cao op te nemen die zorgen dat er gezondere ploegenroosters komen en verlichtende maatregelen getroffen worden voor het werken in ploegen. Dit zou dan op verzoek van de vakbonden met maatwerk in het betreffende bedrijf ingevoerd moeten worden. De FME wijst alle voorstellen hierop af. 

Ook heeft FNV Metaal voorgesteld om de verplichting tot overwerk, voor de mensen die onder die verplichting vallen, terug te brengen naar 5 uur per 4 weken. Ook hier wil de FME niet aan meewerken.

Een ander voorbeeld is dat wij het Generatiepact een vast recht in de cao willen maken voor iedereen vanaf 60 jaar. Dit omdat uit de evaluatie van het Generatiepact blijkt dat zowel werkgevers als werknemers super tevreden zijn met de pilot die we nu kennen. Dan moet die pilot dus worden omgezet in een recht. En dan voor iedereen vanaf 60 jaar. Daar komt bij dat het recht op het generatiepact vanaf 60 jaar in andere sectoren allang geregeld is. De FME wil niet verder gaan dan een vervolg op de pilot waarbij het recht voor dagdienstmedewerkers pas vanaf 62 jaar ingaat en medewerkers met een salaris boven de 70.000 bruto per jaar dat recht helemaal niet krijgen. 

In de Metalektro houden de werkgevers nogal vast aan traditionele arbeidsverhoudingen. Zeggenschap van werknemers op het gebied van werktijden zijn minimaal en werkgevers willen steeds meer beschikking hebben over vrijetijdsrechten. 

Een voorbeeld is dat de FME heeft voorgesteld dat de werkgever – zonder enige toestemming van wie dan ook en zonder enige toeslag – de arbeidsduur naar 9 uur kan brengen in plaats van de gebruikelijke 8 uur per dag. Daar komt nog eens bij dat ze dan niet de vrijetijdsrechten willen aanpassen naar die 9 uur. Dus je werkt wel 9 uur maar je bouwt vakantie- en roostervrije dagen op alsof je 8 uur werkt. Ook je salaris is gebaseerd op die 8 uur. Als je een dag vrij neemt moet je wel 9 uren inleveren. Want dat is dan je dienstrooster. Het voorstel van de FME is om de uren die je “teveel” werkt per week door de werkgever te laten inroosteren op dagen dat hij je niet nodig heeft. Dus eigenlijk: komen als het de werkgever uitkomt (zonder toeslag) en thuis blijven als het de werkgever uitkomt. 

Als je de aantrekkelijkheid van je sector wilt vergroten, jong en aankomend talent wilt binnenhalen, vakkrachten voor je sector wilt behouden dan zijn deze traditionele standpunten niet de juiste weg wat ons betreft. FNV Metaal is van mening dat er juist geïnvesteerd moet worden in meer regelmogelijkheden voor werknemers om werk en privé met elkaar te combineren. 

FNV Metaal heeft bijvoorbeeld  het voorstel gedaan om een “levensfasespaarreling” in het leven te roepen. Waarbij werknemers verlofuren, roostervrije uren, overuren of meeruren in deze regeling kunnen stoppen om te sparen. Voor iedere fase van het leven. Of het nu gaat om de zorg voor (jonge) kinderen, mantelzorg, sabbatical of gewoon eerder kunnen stoppen met werken. De uren die in deze regeling gestopt worden komen niet te vervallen en verjaren niet en mogen ook bij een faillissement niet opeens verdwijnen. Dus er moet wel een zekerheidstelling voor die uren zijn. Maar dat is logisch. Het zijn immers vrijetijdsrechten van de werknemer waar hij/zij dan ook over zou moeten kunnen beschikken. 

We hebben ook een voorstel gedaan om de sector aantrekkelijk te maken voor vrouwen. Dat hangt samen met specifieke faciliteiten voor vrouwen maar ook met de mogelijkheid om werk- en privé voor zowel mannen als vrouwen beter in balans te brengen. Bij een gezin met man/vrouw en kinderen moeten de zorg- en overige taken goed verdeeld worden om vrouwen (meer) in de sector te laten werken. En daarvoor heb je dan weer meer zeggenschap voor werknemer nodig. Zo is de cirkel weer rond. 

Zoals gezegd wordt de sector Metalektro gekenmerkt door veel fysiek zwaar werk, onregelmatige werkpatronen, veel overwerk en weinig regelmogelijkheden voor werknemers. Vooral de nu iets oudere werknemers zijn vaak op jonge leeftijd in deze sector gaan werken en merken nu dat het heel moeilijk is om (gezond) de eindstreep te halen. 

Daarom hebben wij het voorstel gedaan om een zwaar werk regeling voor de sector te ontwikkelen die aansluit op het pensioenakkoord. Gedurende de transitieperiode (2021-2025) van ons huidige pensioenstelsel naar de zogenaamde “45-dienstjarenregeling” kunnen werknemers dan 3 jaar voor hun AOW leeftijd stoppen met werken. Ons voorstel is dat ze dan minimaal per jaar het netto-bedrag ontvangen dat gehuwden AOW-ers ontvangen. Momenteel betekent dit een uitkering van 21.200 bruto per jaar. Deze regeling zou wat ons betreft een recht moeten worden voor iedereen die onder de basis-cao valt. Bovendien moet dat recht ook gaan gelden voor iedereen die die in ploegendienst werkt, iedereen die in consignatiedienst werkt en iedereen die werk heeft waarvoor hij/zij een SAO-toeslag krijgt (dat is toeslag voor bezwarend werk). 

De FME wil niet meegaan in het recht voor ploegen- consignatiedienst en SAO. Ze willen het recht slechts toekennen aan iedereen die een basissalaris heeft van minder dan 45.000 bruto per jaar.  

In eerste instantie vinden wij het natuurlijk belangrijk dat werknemers hun eigen leven vorm kunnen geven. De slogan van deze onderhandelingen is niet voor niets: “samen voor een goed en gezond leven”. Maar er is nog een reden. Eveneens een reden die ook werkgevers belangrijk zouden moeten vinden. Al jaren en jaren, en ook heden ten dage, geven de werkgevers in de Metalektro aan dat de veruit de grootste belemmering voor groei, het tekort aan vakmensen is! Dat probleem los je niet op door vast te houden aan een verouderde visie op arbeidsverhoudingen. Een visie waarbij werknemers steeds minder zeggenschap krijgen. Dat probleem los je ook niet op door de rekening van allerlei bedrijfsrisico’s op het bordje van je medewerkers te leggen. Of door werknemers, zoals nu al 10 jaar het geval is, te dwingen om het gevecht aan te gaan voor een eerlijke, fatsoenlijke cao. 

Voor de 4e keer op rij moeten we actievoeren en staken om een goede, eerlijke cao Metalektro af te kunnen sluiten. De werkgevers laten ons nu wéér geen andere keuze. Ze zijn niet ingegaan op onze eisen in het ultimatum en laten dus de kans liggen om acties en stakingen te voorkomen.