1 mei in teken van nieuwe vakbeweging en Kunduz-coalitie

In zijn toespraak op een 1 mei-bijeenkomst in Rotterdam zei FNV-bestuurder Leo Hartveld trots te zijn op de nieuwe vakbeweging, waarvoor de plannen op dezelfde dag zijn gepresenteerd. Tegelijk keerde hij zich tegen de plannen van de Kunduz-coalitie. Lees hier zijn volledige toespraak.

Leo Hartveld, 1 mei 2012 in Rotterdam.jpg

Beste vrienden en vriendinnen,

Vandaag is het 1 mei. Feest en strijddag voor de arbeidersbeweging. Sinds de Tweede Internationale in 1889 besloot deze dag te vieren als strijddag, in het bijzonder gericht op het bereiken van de achturendag, is er veel gebeurd. We hebben vele keren deze dag gevierd.

Maar vandaag is toch wel een zeer bijzondere. De vakbeweging, de FNV, is zichzelf aan het vernieuwen.

En nog maar enkele dagen geleden is het meest rechtse kabinet sinds 75 jaar gevallen.
En is in enkele uren een Kunduz-coalitie in elkaar gezet.

Historische dagen voor de arbeidersbeweging, al plegen we dat tegenwoordig niet meer zo te noemen.

Laat ik eerst beginnen bij onze eigen organisatie. Zoals bekend hebben we in de FNV een diepgravend conflict over het pensioenakkoord achter de rug, en daaraan verbonden zijn de interne verhoudingen op scherp gezet.

Vandaag heeft Jetta Klijnsma en haar collega-kwartiermakers haar plannen gepresenteerd.

Bij de beoordeling van de plannen heb ik de volgende toetspunten:

- De nieuwe vakbeweging moet weer verenigd worden en de belangenbehartiging voortzetten. Dat lijkt uit de eerste reacties te horen, het geval te zijn.

- De aantrekkingskracht voor huidige en nieuwe leden, in het bijzonder jongeren, mensen met andere culturen, wordt vergroot. FNV Jong heeft de oprichting van een jongerenbond aangekondigd.

- We bevinden ons weer dicht bij de mensen, in de bedrijven en rond het beroep.

- Er is ruimte voor verschil van opvatting en diversiteit van organisatie. Dat zal moeten blijken.

Ik ben er trots op dat onze vakbeweging zich hiermee weer kan hergroeperen.

Want een sterke vakbeweging is ook in de komende jaren nodig.

Dat brengt mij bij de plannen van de Kunduz-coalitie.
Plannen waar de PvdA en de SP afstand van hebben genomen.
En dat geldt ook voor de FNV.

Natuurlijk ik ben erg blij met de verzachtingen die de drie partijen hebben gerealiseerd ten opzichte van het Catshuisakkoord.

- Gehoor geven aan het protest van meer dan 50.000 mensen uit het onderwijs die in de Arena geprotesteerd hebben tegen de bezuinigingen op het passend onderwijs. Maar let op. Dat was ook in het Catshuisakkoord al geregeld, en betreft € 100 miljoen van de € 350 miljoen die wordt bezuinigd.

- Er is geluisterd naar het alomvattend maatschappelijk protest tegen het hakken in de Persoonsgebonden Budgetten.

- De aanslag op de rechtsstaat via verhogen van de griffierechten is van de baan.

Dat zijn mooie dingen.

Ik zal in aanvulling daarop GroenLinks houden aan haar belofte om het wetsvoorstel Werken naar Vermogen controversieel te verklaren.

Van alle maatregelen is dat wel de laagste die het kabinet Rutte heeft verzonnen: schrappen van 70.000 plekken in de Sociale werkvoorziening, een op de drie jonggehandicapten zal geen recht meer op een uitkering hebben en mensen moeten langdurig onder het wettelijk minimumloon werken.

Eerder besloot het kabinet de hoogte van het sociaal minimum met 14% te verlagen.
Deze laatste maatregel is niet teruggedraaid, en dat is onacceptabel.

Voor de gemeenten, ook hier in Rotterdam, betekent dat overigens dat men niet moet voorsorteren op deze foute wet.

Ook daarom is het goed dat de PvdA en de SP zich tegen dit akkoord keren. Want er is € 1 miljard aan bezuinigingen teruggedraaid, maar twaalf miljard staan nog overeind. Bezuinigingen die niet leiden tot herstel van consumentenvertrouwen en economische groei, maar tot vergroting van de inkomensongelijkheid, inflatie en werkloosheid.

Mensen die werken in de publieke dienstverlening lijken wel tweederangs werknemers te zijn, die nog twee jaar op de nullijn worden gezet. Mensen met lage en midden inkomens worden geconfronteerd met hogere prijzen door 2% Btw-verhoging.

En hoewel er blijkbaar een brede opluchting bestaat over het feit dát er een akkoord is afgesloten, daarmee is er nog geen draagvlak.

In ieder geval niet bij de vakbeweging, die zijn verantwoordelijkheid genomen heeft om via het pensioenakkoord op een verantwoordelijke wijze tot aanpassing van de AOW- en pensioenleeftijd over te gaan.

Met een fatsoenlijke overgangstermijn. Zodat mensen niet ineens maanden zonder inkomen komen te zitten.

En de arbeidsdeelname van 55+ ers op een hoger niveau gebracht wordt. Met bijbehorende arbeidsmarktmaatregelen.

En met maatregelen die het voor mensen met een laag inkomen mogelijk maakt om op of rond de 65-jarige leeftijd te stoppen met werken.

De Kunduz-coalitie, met D66, GroenLinks, ChristenUnie, VVD en CDA, die dit pensioenakkoord allemaal hebben verwelkomd, haalt daar een dikke streep door. Onacceptabel!

Als derde punt noem ik de ingreep in het de WW en het ontslagrecht. Aan de ene kant moeten werkgevers een periode de WW betalen. Dat wordt dan gefinancierd uit het verlagen of afschaffen van ontslagvergoedingen.

De FNV is van opvatting dat dit niet echt bijdraagt tot oplossen van hét arbeidsmarktvraagstuk van deze tijd, namelijk de doorgeschoten flexibilisering van de arbeidsmarkt.

Want werkgevers zullen met de verplichting om een aantal maanden WW te betalen alleen nog meer neiging hebben om personeel in tijdelijke dienst te nemen. Nog meer, als dat nog mogelijk is….

De FNV eist dat dit afgelopen is. Jongeren moeten weer uitzicht hebben op een vast contract.

Alleen als er echt tijdelijk werk is passen tijdelijke contracten. En anders: na een jaar een gewoon contract, zodat iedereen weer aan een bestaan met een gezin en een huis kan bouwen.

Beste mensen,
De oppositiepartijen staan voor de zware taak dit voorgenomen beleid om te buigen in sociaal en economisch betere richting. Daarbij krijgen zij steun van de vakbeweging.
Wij staan daarnaast ook voor een zware taak om de verloedering van de arbeidsverhoudingen, die zich uit in nulurencontracten, de golf van tijdelijke contracten, het omzeilen van de cao via Europese U-bochten, om te buigen.

Want stap voor stap lijken we in een deel van de economie terug te gaan naar verhoudingen die ruim honderd jaar geleden ook bestonden. En waar we via jarenlange sociale en politieke strijd, onder andere via 1 mei-vieringen en demonstraties een eind aan gemaakt hebben.

Dat kunnen en zullen we niet laten gebeuren Laat dat de boodschap zijn van deze 1e mei!

Leo Hartveld, 1 mei 2012 in Rotterdam

Links