Arbeidsparticipatie - Inleiding
Het begrip arbeidsparticipatie geeft aan welk deel van de bevolking deelneemt aan het arbeidsproces. Arbeidsparticipatie is belangrijk volgens de overheid omdat het ervoor zorgt dat onze welvaartsstaat betaalbaar blijft en om de gevolgen van de vergrijzing op te vangen.
Ondanks dat de participatie stijgt, zijn er groepen die aan de kant blijven staan. Het gaat dan vooral om:
- gedeeltelijk arbeidsongeschikten;
- langdurig werklozen ;
- ouderen;
- jongeren met een arbeidshandicap;
- allochtone jongeren.
Ondersteuningsmaatregelen
Er is een veelheid aan ondersteuningsmaatregelen bedacht om de participatie van deze groepen te verhogen. Deze maatregelen kenmerken zich vooral door aan de ene kant werkgevers te verleiden met financiële tegemoetkomingen. Anderzijds worden de uitkeringsgerechtigden in toenemende mate negatief financieel te geprikkeld. Hiermee wil de overheid bewerkstelligen dat werken aantrekkelijker wordt dan het ontvangen van een uitkering.
Zo is de WW is afgelopen jaren sterk versoberd.
De toetredingseisen voor een arbeidsongeschiktheidsuitkering zijn aangescherpt, waardoor zieke werknemers veel minder gemakkelijk daar voor in aanmerking komen.
De termijn van werken met behoud van uitkering wordt steeds verder opgerekt.
Meer groepen worden verplicht te werken onder het wettelijk minimumloon (WML) om zodoende arbeid voor werkgevers goedkoper te maken.
Loondispensatie doet zijn intrede in plaats van loonkostensubsidie. De middelen voor het ondersteunen van werklozen zullen worden versoberd.
Door bovengenoemde maatregelen is de arbeidsparticipatie wel toegenomen, maar onvoldoende voor de groepen die het moeilijk hebben.