“Als ik het opgeef, hebben mijn dochters geen kans meer. Ik ben hun rolmodel”

Carmen, 50 jaar en alleenstaande moeder met drie dochters. Ze leven met z’n vieren van een bijstandsuitkering. Netto 919,70 per maand plus enkele toeslagen voor de kinderen.

foto: Chris de Bode

Carmen heeft het druk. Als vrijwilligster is ze voortdurend in touw. Bij Humanitas werkt ze als vrijwilliger vertrouwenspersoon, als moedermaatje. Dat zijn vrouwen die in detentie hebben gezeten. En ze doet veel voor de Stichting SAVO Samen Vooruit. Ze gaat na dit interview een radioprogramma maken.

We zitten bij een hamburgerkoning in Amsterdam Zuidoost. De herrie van de overvliegende vliegtuigen is constant. Carmen vertelt:

Handig geworden

“Ik heb drie dochters van 8, 10 en 17 jaar. Hoe ik me red? Dat vraag ik me ook af. Gelukkig krijg ik voor de kinderen toeslagen voor school want anders zou ik helemaal niet meer weten hoe ik het moet doen. Heel goed uitkijken. Als er kinderbijslag is, ga ik wat kleding kopen. En kijk wat vind je van mijn blouse? Gekocht voor drie euro. Zou je niet zeggen toch? Ik ben heel handig geworden in het zoeken naar - en vinden van - aanbiedingen.

Tevreden met wat je hebt

De oudste is vakantiewerk gaan doen. Ze wil echt een baantje vinden want dan kan ze extra dingetjes kopen. Van haar vader krijgt ze geen steun. Ze gaat stage lopen, maar krijgt geen stagevergoeding. Voor haar is het eigenlijk wel moeilijk, zo weinig geld, maar voor de kleintjes vind ik het niet echt zo erg. Mijn kinderen hebben gelukkig niets met merkkleding. Dan heb je echt een probleem. Ik heb ze opgevoed met dat je tevreden moet zijn met wat je hebt. Je moet niet willen wat een ander heeft.

Nog minder bijstand kan niet

Met wat ik nu hoor over die bezuinigingen weet ik het helemaal niet meer. Nog minder bijstand dat kan niet! En mijn dochter moet, als ze 18 wordt, bij gaan dragen aan het huishoudinkomen. Het geld dat ze verdient met een baantje moet ze bij mij inleveren en ik word gekort op mijn uitkering. Zo ontneem je kinderen al meteen alle kansen! Het is toch ongezond als kinderen op deze leeftijd voor hun ouders moeten gaan zorgen. Daar worden ouders en kinderen ongelukkig van. Ik vrees ook dat er heel wat kinderen op straat komen te staan.

Opleiding

Ik doe al jaren vrijwilligerswerk. Nu ga ik een opleiding doen en dan probeer ik een baan te krijgen. Mbo maatschappelijk medewerker zorg. Daar kan ik alle kanten mee op, bij de opvang van thuislozen of in de jeugdhulpverlening. De kennis en ervaring heb ik. Ik probeer het diploma te halen. Ik heb een verkorte opleiding gekregen, drie dagen stage en een dag per week naar school.

Ik betaal de opleiding zelf. Ik heb pech gehad. De organisatie zou me een opleiding geven met baangarantie. Daar ben ik zes maanden mee bezig geweest. Toen ging het opeens niet door. Ook een ander traject met baangarantie is niet gelukt. Ik moet een lening nemen om die opleiding te betalen. Het is ongeveer 1000 euro. Maar ik zie dat als enige mogelijkheid om aan een baan te komen. “

Uit de bijstand komen

Carmen is vastbesloten aan het werk te komen. Ze weet niet hoe ze het anders de komende jaren met haar dochters moet redden. En ze wil heel graag werken. “Ik heb heel veel contacten, het moet wel lukken. Ik hoop echt uit de bijstand te komen.

Carmen is 50 jaar en dat is een probleem. “Jongeren vinden al geen werk dus laat staan ouderen, maar ik heb ervaring. Voor mijn huwelijk heb ik gewerkt, na mijn huwelijk mocht dat niet meer. Maar nu heb ik tal van trainingen en cursussen gedaan, allemaal met certificaten.

Elke cent omkeren

Hier in de Bijlmermeer heb je heel veel alleenstaande moeders en die hebben het echt niet gemakkelijk. Je hele leven gaat om geld draaien want je moet elke cent omkeren. Mijn kinderen denken mee en drammen niet door. Maar ik zie heel veel moeders die problemen hebben om met zo weinig rond te komen. Ze krijgen psychische problemen en moeten dan naar een hulpverlener. Dat kost veel geld.
 
Naarmate kinderen groeien, kosten ze meer. Vaders trekken zich terug, die kan het niets meer schelen. Mijn ex-man betaalt wel alimentatie, maar dat gaat naar de DWI (Dienst werk en inkomen) die mijn bijstand betaalt. Het is echt niet leuk om in de bijstand te zitten. Ik heb dat nooit gewild. Ik vind het heel erg dat ik iedere maand op mijn geld moet wachten.

Vaste baan

Met al mijn vrijwilligerswerk werk ik eigenlijk wel, maar ik krijg geld van de DWI. Ik draag wel bij aan de samenleving. Maar ik wil die vaste baan krijgen. Dat is mijn toekomst: uit alle macht proberen een baan te krijgen!”

brochure Nieuwe wetgeving, meer armoede