Langdurig zorgverlof is een onbetaald verlof dat je kunt opnemen om te zorgen voor je zieke partner, eigen kind of één van je ouders. De ziekte moet levensbedreigend zijn, wat betekent dat het leven van die persoon op korte termijn ernstig in gevaar is.
Dit recht is vastgelegd in de Wet arbeid en zorg, in de Regeling langdurig zorgverlof. Sommige werkgevers betalen (gedeeltelijk) het loon door bij langdurend zorgverlof.
Per jaar kan je maximaal 6 keer de wekelijkse arbeidsduur opnemen voor langdurend zorgverlof. Het is ook mogelijk een aangesloten periode van 12 weken voor de helft minder te werken. In overleg met de werkgever mag het verlof over maximaal 18 weken worden uitgesmeerd.
Het verlof moet ten minste 2 weken voordat het verlof ingaat, worden aangevraagd. Als de werkgever binnen een week geen beslissing heeft genomen, gaat het verlof in volgens de regeling die jij hebt voorgesteld. Als het verlof eenmaal is ingegaan, mag de werkgever het niet meer terugdraaien.
De werkgever mag het verlof weigeren, maar dan moet hij wel goede redenen hebben, oftewel 'zwaarwegende bedrijfsbelangen' noemen die in het geding komen. Als het bedrijf of de organisatie door het verlof in ernstige problemen komt, kan dat een reden zijn om het te weigeren. De werkgever mag geen oordeel vellen over de vorm van de hulp of de noodzaak ervan. Je mag niet ontslagen worden vanwege opname van lang zorgverlof.